Aspergelief, Aspergeleed

Ik lig met jou in hetzelfde bed,
wij slapen wel rechtop.
Jij steekt er net iets bovenuit,
nog net geen blauwe kop.

Stapel ben ik op je lijf,
dat mag je nu best weten.
Ik vind je echt een reuze wijf,
gewoon om op te vreten.

Ik droom de hele lange nacht,
aan één stuk door van jou.
Ik zie een maagdelijk witte bruid,
klaar voor de ondertrouw.

Maar dan wordt plots die droom verstoord,
Van schrik staan we stokstijf.
’t Gebeurd op klaarlichte dag,
een mes gaat in ons lijf.

We worden in een kist gelegd,
en snel daarna gewassen.
Mijn rug is krom, de jouwe recht,
jij bent van eerste klasse.

Nog even zijn we bij elkaar,
daarna zal het nooit meer lukken.
Want jij gaat naar het buitenland,
en ik kom bij de stukken.

De aarde komt langzaam tot rust,
tien maanden duurt de break.
Dan wordt het bed weer opgemaakt,
voor een snelle nieuwe steek.

Dit is Aspergelief, Aspergeleed.